Verhalen
Introductie
Lezen is altijd al een grote
liefhebberij van me geweest. Mijn volgende zin wilde ik beginnen met “ik heb
heel wat gelezen…”, maar dat doe ik niet.
Ten eerste; over cliches gesproken… Ten tweede voelt het niet helemaal terecht.
Ik lees lang niet zoveel als ik zou willen.
Maar in een lange stoet auteurs en nog een langere stoet boeken zijn er wel een
paar ‘mijlpalen’ die ik wil aanstippen.
De tweelingbroers, Tonke Dragt
Een van mijn eerste boeken.
Toen ik op de lagere school zat ging dit boek elk jaar mee op zomervakantie.
Leuke boeken las ik graag nog een keer.
Dit boek is altijd een beetje blijven ‘hangen’… een paar jaar geleden heb ik
het maar eens aangeschaft.
Krabat, Ottfied Preussler
Een paar jaar later. Dit
boek was anders. Er waren twee nieuwe dingen: romantiek en iets sinisters.
Vooral de combinatie sprak me wel aan.
The Lord of the Rings, J.R.R. Tolkien
Bij mijn eerste poging was
ik twaalf en ik verdwaalde in de inleiding over Hobbits. Op mijn zestiende
probeerde ik het nog eens, nu met succes.
De volgende tien jaar was ik een fervente Tolkien-aanhanger. Ik heb niet
geteld, maar het aantal keren dat ik het “Well, I’m back” aan het einde van het
boek ben gepasseerd
is minstens twintig. Op een zeker moment kende ik een aantal van de stambomen
uit de Silmarillion uit mijn hoofd. Ergens in deze tijd was ik voor het eerst
met het uitwerken
van ‘een eigen wereld’ bezig, maar dat was nog in dienst van een te maken computerspel
(wat er nooit kwam).
Duin, Frank Herbert
Weer zo’n boek dat anders was dan wat ik daarvoor gelezen had. De combinatie
van ecologische systemen, machiavelliaanse politiek en geestelijke verlichting
had me
direct te pakken en heeft me nooit meer losgelaten. Uniek.
The Dark Tower, Stephen King
Ik begon met het lezen van
de Dark Tower-reeks in de jaren 90. Toen de reeks compleet was, schafte ik de
resterende boeken aan en nam ze in 2004 mee naar
de andere
Naarmate de climax dichterbij kwam werd dit gevoel steeds sterker… en sterker…
het werd bijna onmogelijk om het boek weg te leggen, ondanks die fantastisch
mooie
omgeving waarin ik me bevond...
En toen had ik het uit.
Het duurde even voordat ik weer bij mijn positieven was. Ik wist niet goed hoe
ik me moest voelen of wat ik ervan moest denken. Er ging veel door mijn hoofd –
dit boek had
echt iets met me gedaan – maar één ding
wist ik wel.
Als een boek zoveel kracht kan hebben, dan moet ik schrijven.
Zo gezegd, zo gedaan. Er valt nog
van alles te zeggen over mijn plannen en ambities, of wat ik zelf van mijn werk
vind… maar dat doe ik niet. Het woord is nu aan mijn verhalen.
Heb je vragen of opmerkingen over mijn verhalen (dat wordt zeer op prijs
gesteld!), dan ben ik te bereiken via
e-mail. Je kunt ook iets
achter te laten in mijn gastenboek.
Het verloren fragment
Mijn eerste verhaal (PDF). Inspiratie kwam in Oostenrijk in 2005 tijdens een
huttentocht. De eerste regels werden geschreven in de Klarahütte, een klein berghutje
aan het westelijke uiteinde van de Venediger. Tijdens woon-werkverkeer in de
bus ontdekte ik al schrijvend waar dit verhaal heen ging. Met dit verhaal heb
ik meegedaan aan de Paul Harland Prijs 2007. Het verhaal is niet hoog
geëindigd, maar gelukkig wel hoog genoeg om zes jury-beoordelingen te krijgen.
Soms confronterend maar wel zeer leerzaam.